Author :
Abstract
Romantik yalnızlık, fiziksel bir partnerin varlığına rağmen, bir bireyin duygusal yakınlık, bağlanma ve karşılıklılık ihtiyacı romantik bir ilişkide yeterince karşılanmadığında ortaya çıkan öznel bir yalnızlık ve tatminsizlik deneyimi olarak tanımlanır. Teorik ve ampirik çalışmalar, romantik yalnızlığın gelişimsel, duygusal ve ilişkisel açıdan kritik bir kavram olduğunu gösterse de, yetişkinlerde romantik yalnızlığı doğrudan ölçebilen geçerli ve güvenilir ölçüm araçları sınırlıdır. Bu çalışma, Yetişkinler için Romantik Yalnızlık Ölçeği'ni geliştirmek ve ölçeğin faktör yapısını, geçerliliğini, güvenilirlik özelliklerini ve cinsiyetler arası ölçüm değişmezliğini incelemek amacıyla yapılmıştır. Literatür taraması ve uzman görüşlerine dayalı olarak oluşturulan 26 maddelik taslak form, 24 maddeye revize edilmiştir. Ölçek daha sonra üç bağımsız örneklemde (N = 265, N = 247, N = 192) uygulanmıştır. Keşifsel faktör analizi, ölçeğin varyansın %59'unu açıklayan ve faktör yüklemeleri 0,675 ile 0,853 arasında değişen tek faktörlü bir yapıya sahip olduğunu ortaya koymuştur. Doğrulayıcı faktör analizi, tek boyutlu modelin kabul edilebilir bir uyum sağladığını göstermiştir (χ²/df = 2,977, CFI = .948, GFI = .901, SRMR = .051). Güvenilirlik analizlerinde Cronbach's alfa katsayıları 0,922 ile 0,933 arasında değişirken, McDonald's ω değerleri 0,925 ile 0,935 arasında değişmiştir; CR (0,936–0,938) ve AVE (0,505–0,561) değerleri ölçeğin yakınsak geçerliliğini desteklemiştir. Cinsiyete göre yapılan ölçü değişmezliği analizleri, ölçeğin skaler düzeyde değişmezliğe sahip olduğunu göstermiştir. Bulgular, Romantik Yalnızlık Ölçeği'nin yetişkinlerde romantik yalnızlığı ölçmek için geçerli ve güvenilir bir araç olduğunu göstermektedir.
Keywords
Abstract
Romantic loneliness is defined as a subjective experience of loneliness and dissatisfaction that arises when an individual's need for emotional closeness, attachment, and reciprocity is not sufficiently met within a romantic relationship, despite the presence of a physical partner. Although theoretical and empirical studies show that romantic loneliness is a critical concept in developmental, emotional, and relational terms, there are limited valid and reliable measurement tools that can directly measure romantic loneliness in adults. This study aims to develop the Romantic Loneliness Scale for Adults and to examine the scale's factor structure, validity, reliability properties, and measurement invariance across genders. A 26-item draft form, created based on a literature review and expert opinions, was revised to 24 items. The scale was then administered to three independent samples (N = 265, N = 247, N = 192). Exploratory factor analysis revealed that the scale has a single-factor structure, accounting for 59% of the variance, with factor loadings ranging from 0.675 to 0.853. Confirmatory factor analysis showed that the unidimensional model provided acceptable fit (χ²/df = 2.977, CFI = .948, GFI = .901, SRMR = .051). In reliability analyses, Cronbach's alpha coefficients ranged from 0.922 to 0.933, while McDonald's ω values ranged from 0.925 to 0.935; CR (0.936–0.938) and AVE (0.505–0.561) values supported the convergent validity of the scale. Measure invariance analyses conducted by gender showed that the scale has invariance at the scalar level. The findings suggest that the Romantic Loneliness Scale is a valid and reliable instrument for measuring romantic loneliness in adults.
